AJ's Little Room

 

Just under the umbrella

- Him and Her -

Under the pouring rain.

She can't help but melt into his arms

He can't help but taste her daring lips.

 

..........................................................................................................

[Fic LuxCC] - Rated: K+ - Romance/General

Author: zomgwtflol Translator: AJ Meister

"Umbrella"

 .........................................................................

 

Chapter:

Ver: Eng

 

ณ ถนนร้างผู้คน แห่งหนึ่งในบริทาเนีย........... ปรากฏเงาร่างเล็กเดินไปตามทางเรื่อยเปื่อย เด็กสาวเรือนผมสีเขียวมะนาว ก้าวเดินไปตามทางอย่างไร้จุดหมาย.............. มันคงจะไม่แปลกนัก ถ้าหาก ณ เวลานี้ไม่ล่วงเลยเที่ยงคืนไปแล้ว

 

ภาย ในจิตใจเธอ มีเพียงภาพเหตุการณ์เมื่อครู่ ที่ยังคงวนเวียนอยู่ในสมอง......... ยิ่งคิดเท่าไหร่ก็ยิ่งน่าโมโห..........เด็กสาวเดินกระทืบเท้าไปตามทาง ส่งเสียงครางอย่างขัดใจ แววตาบ่งบอกได้อย่างเดียวว่า เธอกำลังอยู่ในอารมณ์หงุดหงิดเป็นที่สุด .........................................

 

“ชิ........ กินพิซซ่า แล้วมันผิดตรงไหนกันยะ” ....................ในที่สุดเธอก็ตะโกนระบายความในใจนั้นออกมา...... แต่เมื่อคำว่า “พิซซ่า” นั้นหลุดออกมาจากปาก สีหน้าเธอก็เริ่มเปลี่ยนไปเล็กน้อย..........

.........................ใช่เธอแค่ต้องการกินพิซซ่าก็เท่านั้น...........พิซซ่าน่ะ.....พิซซ่า ........... กลิ่นของมันช่าง.. เย้ายวน.......... ยิ่งไปกว่านั้น ขอบกรอบๆ.... ....กับเครื่องเทศที่โรยหน้านั่นอีก......... แค่นึกก็...........................

ใบหน้าสวยเริ่มเคลิบเคลิ้มไปกับความหลงใหลในพิซซ่า

 

ใน ไม่ช้าความรู้สึกเย็นเริ่มเข้ามาแทนที่ ความคิดเมื่อครู่ต้องหยุดลง........... เมื่อร่างบางตัวสั่น เนื่องจากสายลมยามค่ำคืนพัดผ่านปะทะเข้าที่ใบหน้า เส้นผมสีมะนาวพลิ้วไสวไปตามแรง............................ เธอเพิ่งจะรู้สึกตัว..... ว่าชุดของเธอนั้น........ มันช่างไม่เหมาะที่จะออกมาเดินตากลมแบบนี้เอาซะเลย.................. ในตอนนี้เธอสวมเพียงเสื้อเชิ้ตสีขาวตัวเดียว......... ................... ถึงเสื้อเชิ้ตนั่นมันจะตัวใหญ่ จนสามารถสวมเป็นกระโปรงได้ก็เถอะ แต่มันก็ไม่ได้ช่วยทำให้อุ่นขึ้นเลยซักนิด........... เสื้อของผู้ชายน่ารำคาญคนนั้น........................... แถมเธอยังเดินออกจากบ้านมาเท้าเปล่าอีกซะนี่ .........................................................

อากาศในตอนนี้เริ่มหนาวขึ้น...........หนาวขึ้น........ คงเป็นเพราะอีกไม่นานก็ใกล้ถึงฤดูหนาวแล้ว........................ ดูเหมือนว่า สิ่งต่างๆรอบกาย มันช่างไม่เป็นใจให้เธอเลย...........................................................

..................................................................................................................................................................

.......................................................................................

 

 

---Flashback---

                   ทั้งๆ ที่เป็นเวลากลางดึก แต่ร่างของเด็กสาวเรือนผมสีมะนาวยังคงตื่นอยู่............. เธอไม่สามารถข่มตาให้หลับลงได้.........ในเมื่อ... ตลอดเวลาเช้าถึงบ่ายที่ผ่านมา เธอใช้ช่วงเวลานั้นกับการกินๆๆแล้วก็นอน..............จะให้ทำยังไงได้ล่ะ ................. ก็เธอไม่ได้รับอนุญาตให้ออกไปข้างนอกนี่นา.............. แม้กระทั่งอยากจะตามไปแอบดู เจ้าผู้ชายที่นอนอยู่ข้างๆ ก็ยังทำไม่ได้.......................... ลูลูช วี บริทาเนีย หรืออีกชื่อหนึ่ง ลูลูช แลมป์เพอรูช.............ชายผู้เป็นถึงหัวหน้าภาคีแห่งอัศวินดำ ในนาม ZERO......... แต่เขากลับต้องไปโรงเรียน.......................ฮึฮึ คิดไปแล้วก็น่าขำนะ

 

นัยน์ตาสีน้ำผึ้ง เหลือบมองดูร่างที่นอนหลับอย่างเป็นสุข................ใบหน้าตอนหลับของเขา ดูดีกว่าตอนที่ตื่นมากนัก.............. แค่คิดดังนั้น ร่างบางก็จัดแจงลุกออกจากเตียงไป...................... มือบางๆดึงผ้าม่านให้เคลื่อนตัวออกจากกัน แสงสีนวลจากดวงจันทร์สาดส่องเข้ามายังหน้าต่าง........ ใบหน้าหวานที่สะท้อนแสงจันทร์ แลดูโดดเด่น............... เธอถอนหายใจออกมาช้าๆ..............

ก่อนที จะตัดสินใจนั่งลงบนเก้าอี้........... เก้าอี้ตัวที่เขาคนนั้น ชอบนั่งวางท่ายู่บ่อยๆเวลาเคร่งเครียด..................... แต่แล้วนัยน์ตาอันเป็นประกายของเธอ ก็ไปสะดุดกับของสิ่งหนึ่งบนโต๊ะเข้า..................... มันคือ..............กล่องพิซซ่า......... วางกองซ้อนกันเท่าภูเขา กล่องที่เธอกินเหลือเมื่อตอนกลางวัน.................. มือบางค่อยๆเปิดฝามันออกช้าๆ ราวกับตื่นเต้นที่จะได้เจอสมบัติชิ้นโต...........................และผลที่ ได้........................ว่างเปล่า .........................................

 

กล่องต่อไป................ก็.................ว่างเปล่า........ เธอนั่งเปิดกล่องพิซซ่าที่เหลืออยู่ และผลลัพธ์ที่ได้คือว่างหมดทุกกล่อง................. จนกระทั่งกล่องสุดท้าย เด็กสาวเอื้อมมือไปหยิบมัน....... ในใจก็หวังเพียงแต่ว่า ขอให้มีพิซซ่าเหลือสักชิ้นก็ยังดี สีหน้าเธอแลดูไม่ค่อยสู้ดีนัก............... และเมื่อเธอเปิดมันออกดู...........

 

เรียกได้ว่า คำพูดเมื่อครู่ต้องมลายหายไปในพริบตา เพราะมันไม่ใช่แค่ชิ้นเดียว แต่เป็น  ทั้งกล่อง............

 

อ๊า~  มันช่างสุดยอด.............พิซซ่าถาดใหญ่กำลังวางอยู่ตรงหน้าเธอมันส่อง ประกายสีเหลืองอร่าม .....สีหน้าเด็กสาวตอนนี้ ตาวาวราวกับเด็กเล็กๆได้ของเล่นก็ไม่ปาน...........................

ดู เหมือนว่าก่อนหน้านี้ จะยังไม่มีใครเปิดมันออกมาเลย และเธอจะเป็นคนแรกที่ได้ลิ้มรสมัน............ชิ้นพิซซ่ารูปสามเหลี่ยมถูก หยิบขึ้นมาจากกล่อง ชีสสีเหลืองทองยืดย้อยไปตามแรงดึง สีของมัน ช่างส่องประกายยั่วยวนใจ................................

..............ในที่สุดเธอก็จะ ได้กิน มั......นน.....................

 

“C.C.” เสียงเรียกชื่อเธอเบาๆ............ แต่กลับแฝงแววดุในน้ำเสียง .........เด็กสาวอ้าปากค้างไว้ในท่ากัดพิซซ่า................มันช่างน่าขัดใจซะจริง

“มีอะไร??” เธอหันมาด้วยใบหน้าหงุดหงิด เผชิญหน้าเจ้าของร่างที่นอนอยู่กับพื้น ผู้ชายท่ามากที่มีเรือนผมสีนิล บุคคลที่ทำพันธสัญญากับเธอ

“ ขนาดตอนกลางคืน เธอก็ยังจะกินพิซซ่า” เสียงทุ้มนั้นพูดอย่างตำหนิ

“แล้วไง??” มาถึงตอนนี้เธอไม่สนใจอะไรแล้ว เธอกัดพิซซ่าชิ้นนั้น เคี้ยวลิ้มรสมันอย่างเอร็ดอร่อย

“มันจะทำให้อ้วน รู้บ้างมั้ย” เขาพูดเรียบๆ

“ชั้นไม่สน” เด็กสาวกัดพิซซ่าไปได้ครึ่งหนึ่ง และยังคงเคี้ยวมันต่อไป

“ชั้นไม่ชอบกลิ่นพิซซ่า”

สิ้นเสียงของเขา เธอกัดคำสุดท้าย พร้อมกับมีพิซซ่าทั้งชิ้นอยู่เต็มปาก “แอ่ อั๊นอ้อบอี้........ [แต่......ชั้นชอบนี่]” เสียงอู้อี้ฟังไม่ชัด ทำให้อีกฝ่ายเริ่มหมดความอดทน

“เธอน่ะ ปลุกชั้น ให้ตื่นขึ้นมากลางดึก ก็เพราะไอ้กลิ่นพิซซ่ากล่องนั้น รู้ตัวบ้างมั้ยฮะ” เสียงหงุดหงิดจากชายผู้มีความอดทนสูง ซึ่งหาดูได้ยากนักสำหรับคนอย่างลูลูช............. และนั่นก็ทำให้เธอรู้สึกอยากจะแกล้งเจ้าของเสียงนั่นเหลือเกิน

“ก้อแล้วไง ลูลูช” แววตาสีน้ำผึ้งจ้องชายตรงหน้าอย่างไม่ใส่ใจนัก ในขณะที่ดูดนิ้วลิ้มรสพิซซ่าที่เหลืออยู่ไปพลาง

 

“ถ้าเธอต้องการกินพิซซ่าในห้องนี้ล่ะก็.............. ชั้นขอแนะนำให้ ออกไปกินนอกห้อง” เสียง เย็นๆว่าพลาง พลิกตัวไปอีกด้าน โดยไม่สนใจ แม้แต่จะมองหน้าแม่มดสาว ที่ตอนนี้ทำหน้าบูด อย่างไม่สบอารมณ์เข้าซะแล้ว.................... ที่เขาต้องมานอนฟูกบนพื้นเย็นๆแบบนี้..... นั่นก็เป็นเพราะเด็กสาวที่ยึดเอาเตียงเขาไป ตั้งแต่วินาทีแรกที่เข้ามาเยือน..................... แน่นอนว่าเขาไม่ใช่ผู้ชายประเภทคิดมิดิมิร้าย เมื่อมีผู้หญิงเข้ามานอนในห้องหรอกนะ…………….

C.C.ลุกขึ้นยืนพร้อมกับกล่องพิซซ่า เดินตรงไปยังประตูห้องนอน และหันมาทางเขา

“จำไว้ลูลูช........ นายไม่สามารถห้ามชั้น จากการกินพิซซ่า ที่ทั้งเหนียวนุ่ม หอม กรอบ อร่อย น่าหลงใหล เย้ายวนสุดจะค้นหา เกินคำบรรยาย.....บลาบลา~”

“เฮ้ๆ เข้าใจแล้ว ถ้าเธออยากจะกินมันนักก็...........”

“ปัง!” เสียงปิดประตู ก่อนที่เขาจะทันได้พูดจบประโยค พร้อมกับเสียงฝีเท้าตุบๆ ของร่างบางจากไป

“ยัยแม่มดไร้มารยาทนั่น” เสียงสบถเบาๆ พร้อมกับมองไปทางประตูบานที่เพิ่งถูกปิดลง

 

----End of Flashback-----

 

 

                    หลัง จากที่เด็กสาวนึกถึงเหตุการณเมื่อครู่............. เธอหยุดเดินแล้วเหม่อมองออกไปอย่างไร้จุดหมาย......................ภาพๆ หนึ่งค่อยๆปรากฏขึ้นในความคิด ชายหนุ่มผมสีน้ำตาลจนออกดำ และดวงตาสีเอเมทิสต์คู่นั้น

“ลูลูช” เสียง เบาๆที่ลอยไปพร้อมกับสายลม ราวกับต้องการส่งความคิดให้เชื่อมโยงถึงใครบางคน

...........................................................................................................................................

............................................................................................................

....................................................................

 

edit @ 10 Dec 2008 23:20:54 by -:- AJ meister -:-